دستم به دامن رسانه ها كه هميشه صداى مردم هستند، لطفا صداى من را به گوش مسوولين كشور برسانيد. لطفا به استاندار و اداره اطلاعات و سازمان هاى امنيتى بگوئيد كه شوشتر ديگر امنيت ندارد.
شهروندى از شوشتر دغدغه هايش را مكتوب كرد و خطاب به رسانه هاى استان نوشت: چندى پيش درست جلوى تيپ نيرو مخصوص ارتش در ابتداى جاده شوشتر به گتوند ماشين مرا به رگبار بستند، همان هايى كه شبيه به فيلم هاى تگزاس آمريكا، چند ماه پيش و كمى جلوتر از همين مكان، جوانى ديگر از بستگانم را به رگبار بستند و آن را به قتل رساندند.
وى از رسانه ها خواست که صدايش را به گوش رهبر و رئيس جمهور برسانند. از رئيس قوه قضائيه خواست كه حضورا به شوشتر بيايد و بساط اين اراذل، اوباش، قلدران، باج بگيران و قاتلان را بگيرد چون هيچكس در اين شهر جلودار اينها نيست.
اين شهروند آورده است: نمى دانم چرا حال و روز امن ترين شهر كشور اينگونه شده است؟ متوليان امر در اين شهر يا از اين برهم زنندگان آرامش مردم واهمه دارند يا مصلحت انديشى مى كنند كه حوزه فعاليت شان را امن جلوه دهند در حالى كه اينگونه نبست.
مگر مى شود اين همه ناامنى و تيراندازى و جاده بستن در روز روشن و جلوى اينهمه دوربين امنيتى رخ بدهد و همه هم خلافكاران را بشناسند و كسى جلودار آن ها نباشد؟
ما كه مدعى اقتدار و امنيت منطقه خاورميانه هستيم چگونه مى شود كه نمى توانيم با يك يا چند باند مخوف در شوشتر، دوپيران يا گتوند برخورد كنيم.
كجاى دنيا به اين راحتى جان و مال و ناموس مردم را مورد حمله قرار مى دهند و قانون بازدارنده اى نيست.
چرا قاتلان امثال جوانى بيست ساله به نام مهدى جهانگيرى كه به همين شكل به قتل رسيد نبايد در مرکز شهر به دار آويخته شوند که بازدارندگى ايجاد شود؟
چرا نهادهاى امنيتى كشور و استان به اين همه فاجعه در شوشتر رسيدگى نمى كنند، چه اتفاقاتى بايد بيفتد که كسى پاسخگوى مردم باشد.
دستم به دامن رسانه ها كه هميشه صداى مردم هستند، لطفا صداى من را به گوش مسوولين كشور برسانيد. لطفا به استاندار و اداره اطلاعات و سازمان هاى امنيتى بگوئيد كه شوشتر ديگر امنيت ندارد.
