ریشه ایران است و اقوام شاخ و برگ

هوشنگ نوبخت

چند صباحى است که در فضاى مجازى و البته حقیقى شاهد چالش هایى جدید از ساختارهاى قومى در نقاط مختلف کشور هستیم.
کشورى که از لحاظ تعدد و تکثر اقوام و حتى ادیان از بى نظیرترین نقشه هاى دنیاست.
ایران درست مثل تنوع جغرافیاى غنى اش از قدرت بى نهایت اقوامى سود مى برد که هر کدامشان در حوزه امنیت، نیروى انسانى، فرهنگ و ساختارهاى اجتماعى به مثابه یک شاخ و برگ هستند که ریشه و تنه تنومند کشور را زینت و محصول داده اند به شرطى که بتوان با تدبیر و وحدت از این همه سبزه و محصول براى تنوع و تنفس کشور بهره برد.
شوربختانه طى چندماه گذشته شاهد یک رویکرد ناشیانه از سوى دولت آقاى پزشکیان بودیم جایى که وى به جاى پافشارى بر شایسته سالارى بر تقسیم منصب ها بین اقوام سخن گفت.
رئیس جمهور ما که قصد داشت به گونه اى پاسخگوى راى خود نزد برخى اقوام کشور باشد به جاى تشکیل خانه اقوام در پایتخت جهت استفاده بهینه از ظرفیت هاى مختلف قوم هاى نجیب و اصیل ایرانى در امورات مختلف و پیوند آن ها با سمن هاى تا حدودى نابود شده طى اقدامى عامیانه بیشتر استان ها را بر اساس شاخص هایى نادرست بین اقوام تقسیم کرد و همین امر باعث بروز برخى حاشیه ها و چالش هاى حساس شد به گونه اى که با رصد تنها استانى مثل خوزستان که رنگین کمانى از اقوام را در خود جاى داده شاهد این تنش ها هستیم.
تنش هایى که در وهله اول دودش به چشم خود دولت رفت و معضلاتى را بوجود آورد که نمونه بارز آن را در سفر اخیر دکتر پزشکیان به اهواز شاهد بودیم.
رئیس جمهور ما به جاى آن که اعلام کند یک استاندار توانمند بومى و خوزى را براى خوزستان برگزیدم از اصطلاح یک استاندار عرب بهره برد و تنها همین واژه باعث شد که تمام ضعف ها و چالش هاى احتمالى یا موجود شخصى مثل موالى زاده را به پاى یک قوم عزیز، نجیب و باغیرت بنویسند.
این نوع نگاه به تقسیم منصب ها را در نیمى از کشور به خصوص در استان هاى مرزى شاهد بودیم واز قضا هم اکنون در همین استان ها هم شاهد چالش هایى چه بسا خطرناک با هشتگ اقوام مختلف هستیم که گویى تحریک شده و در پى سهم خواهى یا گرفتن حق نادیده شده ى خود مى ڰردند.
اقوام ایرانى از دیرباز براى دفاع از میراث مام میهن، همدل بوده و هستند و شما در جایى بین مردم هرگز سراغ ندارید که حتى مشاجره اى بین دو هموطن شکل گرفته باشد که ریشه در قومیت دیگرى داشته باشد مگر آن که پاى کج سیاست در میان باشد.
سیاستى شبیه به شیوه ى ناخوشایندى که دولت اخیر در پیش گرفت و رگ حساس اقوام مختلف را در بسیارى امور به جوش آورد.
نتیجه این که هر گفتار، کردار و رفتارى که از سوى هر شخص، گروه، طایفه، ایل یا قومى که خلاف قانون، امنیت و تمامیت ارضى کشور باشد محکوم است و باید با اشد مجازات و بى ملاحظه با آن برخورد شود واز طرف دیگر دولت، نظام و حاکمیت، موظف و مکلف اند که ازهرگونه حرکت و اقدام غیر منصفانه، ناعادلانه، تبعیض آمیز و ناکارشناسانه در قبال اقوام عزیز که پاره تن و شاخ و برگ همیشه سبز و با طراوت درخت ریشه دار ایران جان مان بوده اند پرهیز کند و به جاى دامن زدن به قوم بازى هاى سیاسى، خانه احزاب کشور را تشکیل دهد تا لرها و عرب ها و ترک ها و بلوچ ها و کردها و بندرى ها و فارس ها در کنار دیگر اقوام عزیز که به علت تعدد از ذکر نام شان عاجزیم، بتوانند با همدلى و همچون دوران دفاع مقدس و درست مثل یک تیم ملى فوتبال تنها با پوشیدن یک لباس مقدس براى اعتلاى نام و پرچم کشورشان در جهان تلاش کنند و افتخار بیافرینند.